FAQ

NAUKA TENISA JEST FASCYNUJĄCA…

Istnieje bardzo szeroki zakres umiejętności technicznych i taktycznych, których warto się nauczyć, zrozumieć je i doskonalić.

Tenis wprowadza różnorodność…

Nie tylko zyskujesz szansę rozwijania własnych umiejętności i zdobywania pewności siebie, ale możesz także zweryfikować je w grze z rywalami na różnym poziomie, na odmiennych nawierzchniach oraz w różnych warunkach.

Tenis wciąga…

Jest sportem, który można uprawiać w każdym wieku – od 3 lub 4 lat aż po sędziwy wiek. Są tacy, którzy grywają regularnie w wieku 80 lat z górką! Grę można zorganizować tak, by uczestniczyli w niej gracze w każdym wieku. Do walki na korcie można stawać z każdym. Ze względu na swoją specyfikę jest to sport, który kreuje styl bycia sobą oraz daje przyjemność z aktywności ruchowej i to bez względu na posiadany wiek.

Tenis zapewnia zdrowie i tężyznę fizyczną…

Aktywność w grze zmusza do pracy wiele grup mięśni zarówno od pasa w dół, jak i od pasa w górę. Musisz wykonywać obroty i skręty, biegać i podskakiwać, wykonywać szybkie starty i zwroty. Wystawiasz swoją kondycję na prawdziwą próbę. Z pewnością znajdziemy sporty, które dają podobne korzyści w sferze ruchowej, inne, korzystnie oddziaływać będą w sferze mentalnej, ale tylko tenis łączy skutecznie tak wiele korzyści.

Tenis jest grą towarzyską…

Ludzie w każdym wieku grają w tenisa, by wykorzystać możliwości, jakie dostarcza ten sport. Lekcje, kluby, turnieje i tenisowe święta stanowią doskonałą okazję do poznawania nowych ludzi. Umiejętność gry w tenisa bywa prawdziwym atutem w czasie urlopu lub po przeprowadzce w nowe miejsce.

Tenis nie musi być drogi…

Wartość sprzętu i wyposażenia może być wprawdzie ogromna, kiedy jednak kupisz rakiety i piłki, nie będziesz musiał wydawać fortuny na drogi strój i inne elementy wyposażenia, zamorskie podróże czy drogie zakwaterowanie by uprawiać ten sport. Jeśli gra się w grupie koszty rozkładają się na liczbę osób, warto rozpatrzeć taki wariant nauki…

Korzyści w sferze fizjologicznej…

 

* Rozwój siły, wytrzymałości, szybkości, zwinności, gibkości, czasu reakcji, koordynacji, czucia mięśniowego.

* Uprawiając tenis ziemny spalamy więcej kalorii niż w przypadku uprawiania innych sportów.

* Sport, a w szczególności tenis ziemny poprawia zdrowie i ogólne samopoczucie.

* Wzmocnieniu ulega system immunologiczny naszego organizmu, zmniejsza się przypadkowość zachorowań na choroby serca.

 

Korzyści w sferze psychologicznej, społecznej i intelektualnej…

Z uwagi na specyfikę tej dyscypliny sportu cechy takie jak samodzielność, pewność siebie, umiejętność radzenia sobie ze stresem, dostosowanie się do często zmieniających się sytuacji, zdolność myślenia strategicznego, zdolności komunikacyjne, postępowanie zgodnie z zasadą fair play, umiejętności pracy w zespole, samodyscyplina, etyka pracy, systematyczność, konsekwencja w działaniu, postrzeganie, koncentracja, motywacja, pokonywanie trudności, dążenie do odnoszenia sukcesów, uwypuklają się najbardziej.

Stwierdzono również, że osoby grające w tenisa charakteryzują się większym wigorem, optymizmem, pewnością siebie, a jeśli chodzi o depresje, agresję, niepokój oraz różnego rodzaju napięcia, to poziom tych cech jest zdecydowanie niższy niż u osób uprawiających inne sporty, albo nieuczestniczących w żadnej formie aktywności ruchowej.

Tenis jest dyscypliną sportu, którą dzieci powinny uprawiać możliwie jak najwcześniej, aby w pełni mogły czerpać z tych wszystkich korzyści sprzyjającym zdrowemu i prawidłowemu rozwojowi.

Lekcje tenisa…

Jeśli zamierzasz zacząć naukę gry w tenisa jako dorosły, najlepiej zwróć się do profesjonalnego instruktora bądź trenera i weź kilka lekcji – przekonaj się, czy pobyt na korcie sprawia ci przyjemność. Lekcje na korcie odbywają się indywidualnie, w parach lub w grupach. Jeśli chcesz upewnić się co do własnych zdolności, zdecyduj się na lekcje indywidualne, gdyż jest to najlepszy sposób na rozpoczęcie nauki.

Gdy szukamy instruktora, trenera czy nauczyciela tenisa, należy sprawdzić kwalifikacje oraz dokumenty je potwierdzające. Kwalifikacje w obszarze nauczania tenisa są różnorodne i zależą od kraju, choć zwykle są uznawane powszechnie.

Koszt lekcji jest różny, trener o niższych umiejętnościach zażąda zapewne mniejszej sumy niż profesjonalista na wysokim poziomie. Dobry nauczyciel skupi uwagę na tobie, dostosuje sposób nauczania, uwzględniając twoje indywidualne potrzeby i predyspozycje. Pozwoli ci czerpać radość z uprawiania tej dyscypliny sportu.

Reasumując

Nawet bardzo pobieżna lektura materiałów analizujących fizjologiczne i psychologiczne korzyści wynikających z uprawiania tenisa ziemnego pozwala stwierdzić, że TENIS ZIEMNY, bez żadnych wątpliwości można nazwać SPORTEM NA CAŁE ŻYCIE!

SERDECZNIE ZAPRASZAM NA LEKCJE TENISA!!!

Wymiary i linie kortu są standardowe i ujednolicone. Kort tenisowy umożliwia rozgrywanie meczy singlowych, przez 2 zawodników oraz meczy deblowych, gdy na korcie gra 4 graczy.

  • kort tenisowy ma kształt prostokąta o następujących wymiarach: długość 23.77m; szerokość 8.23m (kort do gry pojedynczej), szerokość kortu do gry podwójnej (deblowej) wynosi 10,97m
  • siatka, rozciągnięta między dwoma słupkami, dzieli kort w poprzek na połowy, jej wysokość w środku wynosi 0.914m do 1,06m przy słupkach
  • słupki oddalone są o 0.914m od linii bocznych do gry deblowej, w przypadku  tzw. podpórek 0.0914m od linii bocznych singlowych
  • linie na końcu kortu nazywane są liniami głównymi, natomiast linie po bokach kortu – to linie boczne (linie deblowe)
  • linie serwisowe (podania) znajdują się w odległości 6,40m od siatki i biegną do niej równolegle
  • obszar między linią serwisu i siatką tworzy pola serwisowe, podzielone na połowy linią serwisową środkową
  • pośrodku każdej z linii głównych jest punkt środkowy linii głównych

nauka gra w tenisa warszawa

Najpopularniejsze rodzaje nawierzchni na których gra się w tenisa ziemnego to:

Korty trawiaste, syntetyczne, mączka ceglana – przeczytaj czym się różnią, by wiedzieć jak reaguje piłka na poszczególnych nawierzchniach.

Nawierzchnie wolne:
  • mączka ceglana

Wyróżnia się dwa rodzaje kortów ziemnych. Pierwsze to korty z czerwonej cegły, które znajdziemy w Europie, drugie to korty z mączki szarej, z którymi możemy spotkać się w Ameryce. Oba rodzaje mają różne właściwości.
Na kortach ceglanych piłka odbija się wyżej i z mniejszą prędkością, ponieważ nawierzchnia jest szorstka i występuje na niej duże tarcie. Zawodnik ma więcej czasu, aby dobiec do piłki i dobrze się ustawić. Na mączce ceglanej można z kolei wykonywać tzw. poślizgi. Stopień wysuszenia miału decyduje o możliwościach poślizgu.
Podczas gry na korcie ceglanym istnieje szansa zastosowania silniejszej rotacji awansującej. Piłkę można przebijać wyżej nad siatką wykorzystując długość i szerokość kortu, w celu zmylenia przeciwnika. Wymiany piłek na korcie ziemnym trwają z reguły dłużej niż na innych nawierzchniach, gdyż jest to najwolniejsza z nich. Gracz, aby uzyskiwać dobre wyniki na takim korcie, musi wykazać się dużą wytrzymałością i cierpliwością. Musi przygotować się psychicznie na dłuższy mecz i odpowiednio wykorzystywać przerwy w grze, aby zregenerować siły.
Korty ziemne wymagają największego nakładu pracy przy ich utrzymaniu.

  • Nawierzchnia tenisowa CONIPUR® TENNIS FORCE

CONIPUR® TENNIS FORCE to nawierzchnia tenisowa, wykonywana na bazie komponentów renomowanej szwajcarskiej firmy CONICA Technik. Nawierzchnia ta posiada identyczne właściwości gry jak na korcie ceglastym. W odróżnieniu od tradycyjnego kortu ceglastego jest zawsze idealnie równa, a w trakcie gry nie tworzą się wgłębienia od obuwia. Nawierzchnia nie wymaga serwisowania jak również jakichkolwiek prac przygotowawczych w okresie wiosennym. W odróżnieniu od tradycyjnych kortów ceglastych nawierzchnię CONIPUR® TENNIS FORCE można użytkować natychmiast po opadach deszczu. Jest to nawierzchnia do zastosowania na zewnątrz jak i wewnątrz obiektów sportowych.

Zalety i właściwości:

a) znakomicie przepuszcza wodę, nadaje się do gry zaraz po opadzie,

b) równomierne odbicie piłki na całej nawierzchni,

c) równa i stała twardość całej powierzchni,

d) kort całoroczny,

e) znakomite właściwości poślizgowe,

f) właściwości optyczne i jakość gry identyczna jak na zewnętrznych kortach ceglastych,

g) brak konieczności nawadniania dzięki efektowi tzw. “Hydroslide”,

h) bezzapachowa.

Nawierzchnie szybkie:
  • korty trawiaste

Nawierzchnie trawiaste są bardzo gładkie (oczywiście w zależności od wysokości trawy i sprężystości podłoża). Oznacza to, że piłka jest tu dużo szybsza i odbija się niżej, gdyż napotyka mniejsze tarcie. Gracz musi być bardzo skoncentrowany i powinien dostosować niektóre elementy swojej gry do takich warunków. Musi zwiększyć szybkość swojej reakcji i zamach.
Wymiany na kortach trawiastych są krótsze ze względu na to, że piłka porusza się tu szybciej i trudniej jest ją odebrać. Przewagę maja ci zawodnicy, którzy umieją wykorzystać siłę swojego serwisu, a także dobrze grają przy siatce.

Nawierzchnie średnio-szybkie:
  • syntetyczne, halowe lub korty o nawierzchni cementowej

Tutaj piłka odbija się nieznacznie szybciej i na większą wysokość niż na kortach ziemnych. Oznacza to, że tempo gry jest większe. Spowodowane jest to tym, że korty średnio-szybkie są gładsze i piłka ma do pokonania mniejsze tarcie niż na kortach o nawierzchni wolnej. Aby dobrze grać na nawierzchniach średnio-szybkich, ważna jest dobra praca nóg oraz przygotowanie zarówno do długich, jak i do krótkich wymian.
Korty o nawierzchni cementowej, ze względu na swoją twardość, są niebezpieczne dla stawów i ryzyko odniesienia kontuzji jest tu większe niż na kortach ziemnych.

Jaką rakietę wybrać?

Aby rozpocząć grę w tenisa potrzebujemy kilku rzeczy. Są to jak zapewne wszystkim wiadomo – strój tenisowy, buty sportowe oraz oczywiście rakieta.
Wybór tego ostatniego elementu budzi zazwyczaj najwięcej wątpliwości. Zupełnie zresztą niepotrzebnie. Obecnie na rynku mamy do czynienia z szerokim asortymentem tego sprzętu. W większości sklepów sportowych możemy kupić rakiety używane zarówno przez zawodowców jak i sprzęt skierowany głównie do graczy „niedzielnych”. Ceny wahają się w granicach 150 – 1000 złotych. W ciągu ostatnich lat kilka firm jak Wilson, Head, Prince, Babolat, Yonex wyraźnie zdobyło przewagę konkurencyjną w tej sferze działalności. Trudno się dziwić, oferują one naprawdę dobrą jakość czego świadectwem jest używanie tych rakiet przez najlepszych na świecie.
Początkującemu tenisiście radziłabym kupić rakietę dobrej firmy za cenę 250 – 500 złotych. Jest to wydatek jednorazowy i na pewno wystarczy na kilka ładnych lat. Kupując rakietę uznanej firmy mamy pewność, że nie kupujemy kota w worku.

Rakietę tenisową należy dopasować nie tylko do wielkości dłoni gracza, ale przede wszystkim do jego poziomu zaawansowania. Trzeba zwrócić uwagę m.in. na powierzchnię główki, na ciężar całej rakiety, balans oraz na materiał, z jakiego została wykonana.

Zanim kupisz

Dobrze dobrana rakieta tenisowa odgrywa ogromną rolę w procesie nauki, zarówno na jej początkowym, jak i na dalszym, nieco już bardziej zaawansowanym etapie. Pozwala od samego początku wypracowywać właściwy chwyt i ułożenie rakiety do prawidłowego uderzenia.
Odpowiednia wielkość główki będzie sprzymierzeńcem zarówno początkującego gracza, jak i bardziej zaawansowanego zawodnika, bo pozwoli im osiągnąć pożądany na danym etapie gry efekt.
Rozmiar rączki właściwie dopasowany do wielkości dłoni gwarantuje pewny chwyt, niezbędny do wykonania precyzyjnego uderzenia.
Ciężar, balans i sztywność rakiety będą miały wpływ  na silę uderzenia i poziom kontroli piłki

Parametry – główka i rączka

Główka

Główka [ang. head] to cześć rakiety, którą zawodnik odbija piłkę. Rozmiar główki określa jej powierzchnię, podawana w calach lub centymetrach kwadratowych.

1. mała [midsize] – 80-93 / 516-600 [cale2/cm2]

  • mniejsza siła uderzenia
  • większa kontrola
  • większa precyzja
  • mniejszy sweet spot (pole komfortowego trafienia piłki)

2. średnia [midplus] – 94-105 / 613-680 [cale2/cm2]

  • kompromis miedzy siłą uderzenia a kontrolą piłki

3. duża [oversize] – >106 / 680 [cale2/cm2]

  • większa siła uderzenia
  • większy sweet spot (pole komfortowego trafienia piłki)
  • łatwiej trafić w piłkę

Im większą główkę posiada rakieta, tym większa będzie siła uderzenia. Sam gracz będzie więc musiał włożyć mniej własnej siły by przebić piłkę na druga stronę kortu. Ponadto, w rakietach o dużych główkach większą cześć powierzchni zajmuje tzw. sweet spot, czyli centralne pole naciągu, które zapewnia optymalne trafienie piłki. Innymi słowy, łatwiej jest prawidłowo odbić piłkę rakietą o dużej główce.
Rakieta o mniejszej główce uderza piłkę z mniejsza siłą, a więc zawodnik musi włożyć w każde uderzenie więcej siły własnej. Mała główka daje za to znacznie większą możliwość kontroli nad piłką i precyzji uderzenia. Znaczy to, ze taką rakietą znacznie łatwiej jest posłać piłkę dokładnie w to miejsce kortu, w które gracz zamierzał ją posłać.

Rączka

Rączka [ang. grip] to uchwyt, który gracz trzyma w dłoni. Rozmiar rączki określa jej obwód. Rozmiary rączek rakiet tenisowych oznacza się na dwa sposoby:

oznaczenia amerykańskie
[cale / ≈ cm]
oznaczenia europejskie
4 / ≈ 10 0
4 1/8 / ≈ 10,4 1
4 1/4 / ≈ 10,8 2
4 3/8 / ≈ 11 3
4 1/2 / ≈ 11,4 4
4 5/8 / ≈ 11,8 5

Uwaga! Oznaczeń w centymetrach nie znajdziesz na rakietach. Cale przeliczyłem na centymetry po to, by ułatwić Ci dobór właściwej rączki, jeśli nie masz możliwości wzięcia rakiety do ręki, np. chcesz kupić ja w sklepie internetowym.
Informacja o rozmiarze rączki znajduje się zazwyczaj na jej stopce.
Rozmiar rączki, czyli uchwytu rakiety jest bardzo istotny, jednak, w przeciwieństwie do główki, nie dlatego, że dobierając różne rozmiary rączek osiągnie się różne efekty w grze. Obwód rączki musi być dokładnie dopasowany do wielkości dłoni gracza, bo tylko wtedy zawodnik może mieć gwarancję, że jego chwyt będzie pewny, rakieta będzie stabilnie leżała w dłoni, a nadgarstek nie będzie obciążony.

Istnieją dwie metody sprawdzenia, jaki rozmiar uchwytu rakiety tenisowej powinno się wybrać.

Określanie rozmiaru rączki – metoda 1

Chwyć rakietę:

  • jeśli palec wskazujący drugiej dłoni mieści się dokładnie w przestrzeni między kłębem kciuka a czubkami palców, oznacza to, że rączka ma właściwy dla Ciebie rozmiar
  • jeśli między kłębem kciuka a czubkami palców jest zbyt dużo miejsca i palec wskazujący nie wypełnia tej przestrzeni, rączka jest za duża.
  • jeśli natomiast palec wskazujący nie mieści się, musisz wybrać rakietę o większym obwodzie rączki.
Określanie rozmiaru rączki – metoda 2

Ta metoda pozwoli Ci ocenić wielkość rączki w przypadku, gdy chcesz kupić rakietę przez Internet i nie masz możliwości wzięcia jej do ręki i oceny grubości rączki metodą palca wskazującego. Wyprostuj dłoń i zmierz odległość od jej środka do czubka palca serdecznego. Otrzymany pomiar w centymetrach porównaj z tabelą rozmiarów zamieszczoną powyżej.

Parametry – ciężar i balans

Ciężar rakiety określa całkowitą wagę rakiety.

1. lekka [light] – <270 [g]

  • łatwiej nią manewrować
  • gwarantuje szybszy zamach
  • gracz lepiej czuje nią piłkę
  • więcej siły trzeba włożyć w uderzenie

2. średnia [mid-weight] – 275-300 [g]

  • większa siła uderzenia
  • bardziej stabilna
  • mniej wstrząsów przenosi na nadgarstek

3. ciężka [heavy] – >300  [g]

  • umożliwia granie silniejszych piłek
  • zapewnia większą kontrolę nad piłką
  • mniej wstrząsów przenosi na nadgarstek

Wydawać by się mogło, że im lżejsza rakieta, tym lepiej. Nie do końca jednak tak jest. Zarówno bowiem ciężka, jak i lekka rakieta ma zalety i wady.

Lekka rakieta

Lekką rakietą łatwo jest manewrować. Szybko zrobisz nią zamach, jednak będzie on musiał być większy, niż gdyby to była rakieta ciężka, bo więcej siły musisz włożyć w uderzenie. Lekka rakieta przenosi ponadto wstrząsy na nadgarstek. Na początku nauki tenisa ta cecha rakiety nie powinna Cie jednak nadmiernie martwić, dopiero kiedy treningi staną się częstsze, niż rekreacyjna gra weekendowa, należy pomyśleć o ochronie nadgarstka.

Ciężka rakieta

Ciężka rakieta może na początkowym etapie gry wydawać się zbytnim obciążeniem dla niedoświadczonego gracza. Ma ona jednak istotne zalety. Lepiej chroni nadgarstek, bo z racji swej wagi przenosi na niego znacznie mniej drgań, niż lżejsze modele. Daje też większą kontrolę nad uderzeniem i umożliwia granie silniejszych piłek.

Balans rakiety

Balans [ang. balance], czyli inaczej wyważenie rakiety, określa w którą stronę przesunięty jest jej środek ciężkości. Mierzy się od podstawy rączki do miejsca równowagi rakiety. Dwie rakiety o tym samym ciężarze, ale różnie wyważone, dają zupełnie inne uczucie podczas gry.

Rakieta z balansem na główkę [HH] to taka, w której środek ciężkości przesunięty jest w stronę główki. Powoduje to, że cała rakieta jest lżejsza, czyli posiada wszystkie cechy rakiety lekkiej, wymienione powyżej.

Rakiety z balansem na rączkę [HL] są cięższe i jako takie dają większą kontrolę nad uderzeniem, nie obciążają jednocześnie zbytnio nadgarstka.

1. na główkę [head-heavy] – balans >34 [cm]

  • rakieta jest lżejsza
  • większa siła uderzenia
  • mniejsza precyzja i kontrola
  • raczej dla początkujących graczy

2. neutralny [even] – 34 [cm]

  • lżejsza od wyważonej na rączkę
  • kompromis między balansem na główkę i na rączkę
  • zrównoważona siła i kontrola uderzenia

3. na rączkę [head-light] – balans <32-34 [cm]

  • rakieta jest cięższa
  • większa możliwość manewrowania rakietą
  • mniejsza siła uderzenia
  • więcej drgań przenosi na nadgarstek
  • dla zaawansowanych graczy
Swingweight rakiety

Odczucie wagi rakiety podczas całego cyklu uderzeniowego. Parametr ten zależy od masy rakiety, balansu oraz aerodynamiki (m.in. wielkości główki). A dobór pod kątem tego parametru uzależniony jest budowy fizycznej i siły gracza:

  • silny, dobrze zbudowany gracz – wysoki współczynnik swingweight
  • średniej, normalnej budowy – średni współczynnik swingweight
  • słaby, wątłej budowy ciała – niski współczynnik swingweight

Parametry – długość i sztywność

Długość rakiety

Długość to odległość od podstawy uchwytu do końca główki rakiety. Większość rakiet to rakiety o standardowej długości. Rakiety długie zapewniają skuteczniejszy serwis oraz większa rotację piłki oraz większą silę uderzenia. Rakiety standardowe są bardziej dynamiczne.

1. standardowa – 27-28 / 68,5-71 [cale/cm]

  • większa dynamika gry

2. długa – 28-29 / 71-73 [cale/cm]

  • nieco większa siła uderzenia
  • większa rotacja
  • lepszy serwis
Sztywność

Sztywność rakiety, czyli stopień odkształcania się ramy w kontakcie z piłką, mierzy się w jednostkach RA. Sztywniejsze rakiety umożliwiają silniejsze uderzenie, jednak więcej wstrząsów przenosi się na nadgarstek. Elastyczne rakiety zapewniają większą kontrolę nad piłka i mniej obciążają nadgarstek.

1. Elastyczna – <60 [RA]

  • mniejsza siła uderzenia
  • mniej drgań przenosi na nadgarstek

2. średnio-sztywna – 60-69 [RA]

  • kompromis między elastyczną i bardzo sztywną

3. sztywna – >70 [RA]

  • większa siła uderzenia
  • więcej drgań przenosi na nadgarstek
Grubość ramy
  • Cienkie ramy <23mm – dużo czucia a mniej siły i tłumienia. Dla graczy zaawansowanych o pełnym zamachu.
  • średnie ramy 23-25mm – (uniwersalne) bliżej 23mm dla zaawansowanych, bliżej 25mm dla początkujących, dla ludzi o średnim, kompaktowym zamachu.
  • Grube ramy > 25m – mało czucia, dużo mocy własnej, do gry na krótkim zamachu, ludzie w zaawansowanym wieku o słabej technice.

Budowa, materiał, naciąg

Materiał

Sztywność ramy oraz ciężar rakiety zależy w głównej mierze od tego, z jakiego materiału została ona wykonana. Do produkcji rakiet tenisowych wykorzystuje się:

  • aluminium
  • kompozyty grafitowe (grafit, czyli włókno węglowe, z domieszką aluminium)
  • czysty grafit
  • grafit z domieszkami takich materiałów jak kevlar, boron, tytan

Rakiety aluminiowe są najbardziej elastyczne, ale też ciężkie i przenoszą dużo drgań na nadgarstek. Dlatego nie są one zbyt popularne wśród graczy, którzy chętniej wybierają rakiety z kompozytów grafitowych, z samego grafitu, lub ze wspomnianymi dodatkowymi materiałami (boron, kevlar), które zapewniają rakiecie lekkość i trwałość.
Niektórzy producenci maja swoje własne nazwy handlowe dla materiałów i technologii wykorzystywanych przy produkcji rakiet.
Oznaczenie sugerowanej siły naciągu na ramie rakiety. Bardzo ważne jest, by rakieta wykonana była z jednego bloku materiału.
Rakiety z plastikowymi wstawkami w sercu rakiety (niektóre aluminiowe rakiety maja takie wstawki) nie będą dobrym wyborem.

Układ naciągu:

Układ naciągu rakiety tenisowej ma również bardzo duży wpływ na komfort gry. Generalnie układ naciągu możemy podzielić na:

  • otwarty (open) np. 16/19

Otwarty naciąg nadaje piłce większą moc oraz rotację, ponieważ piłka ma większy kontakt z naciągiem. Ten typ naciągu jest szczególnie polecany tym osobą, które poszukują rakiet nadających dużą rotację. Plusem jest też większy sweet spot. Minusem otwartego naciągu jest niższa żywotność naciągu (trzeba go częściej wymieniać, ponieważ ma większą tendencje do zrywania się). Wynika to z faktu, że naciąg może poruszać się w miarę swobodnie pochłaniając przy tym dużą ilość energii.

  • zamknięty (close) np. 18/20

Tenisiści, którzy nie grają dużo mocno rotowanych piłek oraz poszukują dużej kontroli powinni wybrać układ zamknięty. Plusem takiego układu jest większa żywotność naciągu, miinusem jest mniejszy sweet spot i siła gry.

Siła naciągu

Większość amatorskich rakiet jest już naciągnięta przez producenta, więc nie musisz zastanawiać się, jaka siłę naciągu powinna mieć poszukiwana przez Ciebie rakieta.

Generalnie jednak luźniejszy naciąg umożliwia odbijanie piłek z większą rotacją, siłą i dynamiką, uzyskujemy efekt katapulty, ale mniejszą kontrolę.

Mocniej naciągnięte struny zapewniają większą kontrolę nad piłką kosztem dynamiki oraz mniejszy komfort gdyż więcej drgań przenosi się na rękę.

Naciąg jest elementem rakiety, który się zużywa i po jakimś czasie po prostu pęka podczas gry lub jeśli nie pęka to po pewnym czasie traci swoje pierwotne właściwości. Na ramie każdej rakiety podany jest dopuszczalny zakres siły naciągu, określony w kilogramach (KG) i w funtach (LBS).

Ceny rakiet

Najbardziej znani producenci sprzętu do tenisa np. Wilson, Head, Prince, Dunlop, Yonex, Babolat i inne, oferują rakiety w przedziale cenowym od około 200 do nawet 1000 złotych.

Niedroga na początek

Jeśli jesteś początkującym graczem i nie wiesz, czy spodoba Ci się ten sport i czy będziesz kontynuować naukę, oczywiście nie warto na początek kupować zbyt drogiej rakiety. Wystarczy zaopatrzyć się w sprzęt, którego parametry będą spełniały opisane wyżej kryteria, a kiedy już będziesz wiedzieć, że chcesz grać dalej, możesz pomyśleć o droższym modelu.

Specjalistyczny sklep – duży wybór i testowanie

Po rakietę warto wybrać się do sklepu sportowego, nawet jeśli ma to być Twoja pierwsza rakieta na lekcje dla początkujących. W specjalistycznym sklepie, zarówno stacjonarnym, jak i internetowym, możesz liczyć na szeroki wybór modeli różnych producentów. Wśród rakiet o określonych wcześniej parametrach, łatwiej Ci tam będzie znaleźć taką, która będzie odpowiadała Twoim możliwościom finansowym.
Niektóre sklepy oferują rakiety testowe, które można wypożyczyć, by sprawdzić, czy na pewno dany model będzie odpowiedni. Oczywiście, jeśli taka możliwość istnieje warto z niej skorzystać.

Akcesoria

Dodatkowo, w sklepie sportowym kupisz od razu przydatne akcesoria, takie jak owijka na rączkę, pokrowiec i tłumik, czyli nakładkę na struny tłumiącą drgania, no i oczywiście piłki, bez których najlepsza rakieta będzie bezużyteczna.

Rakiety tenisowe dla dzieci

Wszystkie rakiety tenisowe dla dzieci są lekkie i maja cienkie rączki, tak więc o doborze właściwej rakiety tenisowej decyduje głównie jej długość.
Dzieci w wieku:

  • 4 – 5 lat powinny grać najkrótszymi rakietami tenisowymi, o długości 50 – 55 cm
  • 5 – 6 lat o długości 55 – 60 cm
  • 7 – 9 lat rakietami o długości 60 – 64 cm
  • 10 – 12 lat rakietami o długości 64 – 68 cm (w tej grupie wiekowej występuje największe zróżnicowanie rakiet pod względem wagi i długości ze względu na duże różnice w rozwoju fizycznym dzieci).

Dzieci w wieku lat 9, 10 stają się silniejsze. W tym wieku zróżnicowanie wśród dzieci może być bardzo duże. Dlatego też przy zakupie nie należy kierować się jedynie kryterium wieku. Możliwości fizyczne dziecka średnio utalentowanego ruchowo pozwalają na to, że w krótkim czasie od rozpoczęcia szkolenia może już grać na korcie o pełnych wymiarach. Do tego celu niezbędna jest rakieta o odpowiedniej długości i wadze, pozwalająca na dokonanie szybkich postępów w grze. Rakiety te maja niestety jedna wadę – dziecko z nich wyrasta i konieczny jest zakup nowej rakiety, bardziej odpowiedniej, co wiąże się z dodatkowymi kosztami.
Często spotykamy się z sytuacja, że rodzice kupują dziecku rakietę “na wyrost” za dużą, i za ciężką dla danego wieku. Ewentualnie dają dziecku na początek, swoja starą i ciężką. Argumentacja jest w tym przypadku jedna – Nie wiem czy dziecko polubi ten sport. Nic bardziej błędnego. Dzieci rozpoczynające naukę starą i zbyt ciężką rakietą mogą się bardzo szybko zniechęcić.

Podsumowanie

Po przeczytaniu artykułu wiesz już zapewne, jak dopasować parametry rakiety w zależności od tego, czy dopiero zaczynasz przygodę z tenisem, czy też możesz uznać się za średnio zaawansowanego gracza. Podsumujmy więc: Czy jesteś początkującym graczem i nigdy nie miałeś rakiety w ręce?

Jeśli jesteś początkującym tenisistą potrzebujesz rakiety, która:

  • ma dużą główkę. Taką rakietą łatwiej Ci będzie trafiać w piłkę, ponieważ ma ona duży sweet spot, czyli punkt na powierzchni naciągu, który zapewnia najbardziej optymalne trafienie piłki. Poza tym, rakiety o dużych główkach umożliwiają odbicie piłki z większą siłą. Gracz nie musi wkładać w każde uderzenie tak dużo swojej własnej siły.
  • jest lekka. Lekka rakieta co prawda przenosi drgania na nadgarstek, jednak dla początkującego gracza jest optymalnym rozwiązaniem. Podobnie jak rakieta z dużą główką, umożliwia ona silniejsze odbijanie piłki, dzięki czemu łatwiej Ci będzie przebijać piłki na drugą stronę siatki.
  • ma balans „na główkę”. Jak już wspomnieliśmy, taka rakieta będzie lekka, a więc będzie posiadała cechy wymienione w poprzednim punkcie.
  • jest sztywna. Sztywne rakiety tracą mniej energii podczas kontaktu z piłką, dlatego umożliwiają uderzanie piłek z większą siłą.

Czy masz już za sobą kilka lekcji tenisa dla początkujących i chcesz zdobywać nowe umiejętności?
W miarę, jak Twoja nauka tenisa będzie postępowała i przyswoisz sobie podstawy techniki, Twoje uderzenia staną się bardziej precyzyjne, będziesz wiedzieć jak, poruszać się po korcie, dobiec do piłki i jak szeroki zamach wziąć, by skutecznie posłać piłkę na druga stronę siatki. Możesz wówczas pomyśleć o zmianie rakiety na taką, która posiada mniejszą główkę, bo nie będzie Ci już zależało tylko na sile uderzenia, ale też na jego większej precyzji.
Średnio-zaawansowani gracze mogą już pomyśleć o kupieniu rakiety o większym ciężarze, z balansem na rączkę, by mieć większą kontrolę nad piłką i uczyć się dokładnych i prawidłowych uderzeń.

Link do strony dla tych którzy chcą naukowo porównać lub wybrać odpowiednią dla siebie rakietę.

Piłki tenisowe

Rodzajów piłek tenisowych jest wiele, o tym każdy kto miał nieco dłuższy kontakt z tenisem wie doskonale. Dla początkujących być może wszystkie piłki są takie same. I nie ma w tym nic dziwnego, bo taki stosunek do sprzętu mamy zawsze przy pierwszym kontakcie z nową dyscypliną. Czy dla przeciętnego amatora ma znaczenie rodzaj okładziny w rakietce pingpongowej albo czy osoba ucząca się pływać zastanawia się nad opływowym kształtem okularków do pływania? W pierwszym przypadku liczy się przede wszystkim to by piłeczka się od rakietki odbijała dając satysfakcję z gry w tenisa stołowego. W drugim by okularki nie przeciekały, plus względy estetyczne?Więc po co różne rodzaje piłek i czym się one różnią?…

Piłki ciśnieniowe w trakcie procesu produkcyjnego dochodzi do sklejenia dwóch połówek piłki, w atmosferze bardzo wysokiego ciśnienia specjalnego gazu, który po złożeniu piłki zostaje w środku. Jest to ok 6 atmosfer. Dzięki temu piłka osiąga wymagane odkształcenie, które umożliwia odbijanie się od podłoża. Piłki ciśnieniowe pakowane są hermetycznie w środowisku odpowiadającym pod względem ciśnienia temu jakie panuje w piłce. Piłki mogą być pakowane do puszek, plastykowych pudełek a czasami również w wytrzymałe folie Dzięki temu nie dochodzi do gradientu ciśnień i przenikania gazu z wewnątrz piłki do otoczenia.

Jest to informacja ważna dla tenisistów amatorów gdyż wyjaśnia dlaczego nie warto „oszczędzać” piłek ciśnieniowych – Można spotkać na kortach osoby (szczególnie te rzadko grające), które mówią np „ja mam nowe piłki, grane tylko raz … dwa miesiące temu” W rzeczywistości piłki te nie mają już nic ze swe świetności z przed dwóch miesięcy. Ciśnienie w piłce po takim czasie dawno uległo znacznemu obniżeniu. W efekcie piłka taka znacznie niżej się odbija i to zarówno od kortu jak i od rakiety przez co staje się znacznie wolniejsza.

Piłki ciśnieniowe są używane przez zawodników, oraz najczęściej przez amatorów grających na wysokim poziomie. Ta grupa tenisistów zazwyczaj niszczy piłkę z zewnątrz zanim zdąży ona stracić kompresję – dochodzi do zmechacenia lub zdarcia filcu którym pokryta jest piłka, pod wpływem tarcia o struny rakiety i kort. Duża siła gry oraz rotacje z jakimi zawodnicy uderzają piłkę stawiają producentom piłek bardzo wysokie wymagania w zakresie jakości wykonania.

O tym jakie znaczenie ma jakość piłek dla zawodników na wysokim poziomie świadczą specjalne przepisy nakazujące wymianę kompletu piłek po pierwszych siedmiu gemach i każdych następnych dziewięciu

Piłki bezciśnieniowe charakteryzują się jak nazwa wskazuję brakiem podwyższonego ciśnienia wewnątrz piłki. Odpowiedni poziom odkształcenia umożliwiający odbijanie się piłki od kortu i strun rakiety osiągany jest poprzez zwiększenie grubości „ścianki” piłki. Piłki te są nieco cięższe niż ciśnieniowe. Dodatkowo tzw punkt krytyczny zdeformowania piłki jest nieco niższy niż dla piłki ciśnieniowej. Co to oznacza? Przeciętny gracz odczuje taką piłkę na rakiecie jako nieco twardszą i cięższą, ale po przekroczeniu pewnej siły uderzenia piłka zamiast lecieć szybciej – zwolni. Dzieje się tak dlatego że dochodzi do zniekształcenia piłki uniemożliwiającego wykorzystanie właściwości dynamicznych mieszanki gumy z której jest wykonana.

Piłki takie mają niewątpliwą zaletę w porównaniu z ciśnieniowymi bez względu na czas używania piłek nie zmienia się znacząco wysokość odbicia piłki od kortu. Można zapytać czy w ogóle się zmienia? Niestety – zużycie materiału – spowodowane ilością uderzeń oraz zdzieranie filcu którym pokryte są piłki również ma wpływ na jej jakość Piłki bezciśnieniowe polecane są przez sprzedawców osobom grającym z małą i średnią siłą, oraz tym graczom, którzy na kort wychodzą trochę rzadziej niż zawodnicy.

Piłki wypełnione pianką. Jest firma która w oryginalny sposób osiągnęła długą żywotność piłki nie zwiększając grubości ścianek a co z tym związane wagi piłki. Poprzez zastosowanie specjalnej lekkiej pianki o bardzo drobnej gramaturze, osiągnięto efekt sprężystości podobny do piłki ciśnieniowej. Jednak parametry odkształcenia takiej piłki przy silnej grze są zbliżone do piłki bezciśnieniowej której opis już istnieje.

Większe piłki. Zwiększona średnica piłek tenisowych to wynalazek, do którego powstania niewątpliwie przyczyniła się ciągła ewolucja w sprzęcie tenisowym, szczególnie jeśli chodzi o materiały z których jest wykonywany. Owe zmiany sprzętowe powodują że tenis staje się coraz szybszą grą, a turnieje rozgrywane na nawierzchniach szybkich straciły w pewnym momencie na widowiskowości. Jednak wprowadzenie większych piłek w tenisie nie przyjęło się. Problem „nadmiernej” szybkości gry został rozwiązany przez zróżnicowanie piłek ze względu na rodzaj nawierzchni. I tak na kortach szybkich używa się piłek nieco bardziej miękkich niż na kortach ziemnych uchodzących za najwolniejsze. Na tych ostatnich mecze rozgrywane są piłkami najtwardszymi i przez to najszybszymi.

Piłki o zwiększonej jaskrawości
. Niektórzy producenci piłek z myślą o słabo widzących graczach, lub grających w trudnych warunkach np. słabo oświetlonych halach wprowadzili piłki o 10 – 20% jaśniejsze. Korzyści wynikające z używania piłek jaśniejszych są bardziej subiektywne a w warunkach dobrego oświetlenia (światło dzienne, obiekty spełniające standardy oświetleniowe) wątpliwe. Każdy ma jednak swoją własną skalę porównawczą i o zaletach piłek jaśniejszych może opowiedzieć jeśli takimi grał.

Piłki „Soft”. Nowości techniczne mają również ogromne znaczenie w sposobach nauczania tenisa dzieci. Dzięki wprowadzeniu przez wiele firm piłek „soft” bezpieczną przygodę z tenisem mogą rozpocząć już dzieci 5-6 letnie a nawet młodsze chociaż słuszność tak wczesnej specjalizacji poddaję pod dyskusję. Piłki soft charakteryzują się cienkimi ściankami co znacznie obniża wagę piłki dzięki czemu staje się ona bardziej przyjazna dla ręki dziecka. Ponadto jest piłką bardzo miękką, tak że nawet małe dziecko bez trudu zdeformuje piłkę w ręce. Takie parametry sprawiają że piłka zarówno podczas kontaktu z rakietą jak i z kortem „rozpłaszcza się” – pozwala to na znaczne zwiększenie czasu kontaktu piłki z powierzchnią uderzenia rakiety – co ostatecznie daje zdecydowanie większą kontrolę małego tenisisty nad piłką. Ten sam mechanizm „rozpłaszczania” piłki na korcie powoduje że piłka osiąga znacznie niższy kozioł po odbiciu od kortu dzięki czemu dziecko bez trudu może trenować poprawna technikę, nie martwiąc się, że piłka go przeskoczy. Dodatkowym zaletą piłek dla dzieci jest ich odmienny kolor. Zazwyczaj można spotkać piłki dwukolorowe o atrakcyjnych dla dziecka różowych, zielonych, pomarańczowych itp barwach.

Gąbkowe piłki
dla najmłodszych Jest to inna wersja ułatwienia dzieciom gry. W sprzedaży pojawiły się piłki do początkowego nauczania dzieci. Piłki gąbkowe są większe od normalnych piłek ale bardzo lekkie dzięki gąbce z której są wykonane. Duże rozmiary piłki ułatwiają małemu tenisiście utrzymanie kontaktu wzrokowego z piłką i dzięki temu sprawiają, że wszystkie zabawy wykorzystywane w nauczaniu początkowym są dla dziecka możliwe do wykonania i co bardzo ważne bezpieczne. Waga, rozmiary i materiał z jakiego są wykonane piłki gąbkowe chronią przed częstymi podczas nauki uderzeniami ramą i tym samym przed kontuzjami.

Zasady gry i punktacja

 

Oglądając profesjonalistów, można odnieść wrażenie, że tenis to prosta gra; w rzeczywistości jednak tą złożoną grą rządzą ustalone reguły.

Gra

Gra rozpoczyna się od serwisu (podania). O tym kto będzie serwującym, a kto odbierałbym decyduje rzut monetą, jeszcze przed rozpoczęciem rozgrzewki. Jeśli wygrasz losowanie masz prawo do jednego z trzech przywilejów:

  • decydujesz, czy chcesz zagrywać, czy też odbierać w pierwszym gemie
  • wybierasz stronę kortu, po której pragniesz rozpocząć mecz
  • prosisz przeciwnika, by dokonał wyboru,

Gdy powyższe decyzje zostaną podjęte, następuje rozgrzewka, której czas nie może przekroczyć 5 min., potem rozpoczyna się mecz.

Podający musi stać obiema stopami za linią główną, na prawo od punktu środkowego. Po dobrym podaniu piłka przechodzi nad siatką i ląduje w polu serwisowym położonym po przekątnej kortu.
Serwować należy z odpowiedniego miejsca, uważając, by nie popełnić błędu stóp! Piłka pozostaje w grze, jeśli wpadnie w pole lub dotknie którejkolwiek z linii wytyczających pole serwisowe (podania).

Przy serwisie najczęściej popełniany jest błąd stóp. Serwis jest nieważny, jeśli:

  • w trakcie podania będziesz iść lub biec (drobne ruchy stóp są dozwolone)
  • przekroczysz linię główną którąkolwiek ze stóp przed zagraniem piłki
  • staniesz którąkolwiek ze stóp na przedłużeniu (wyobrażonym) linii bocznej
  • staniesz którąkolwiek ze stóp na przedłużeniu (wyobrażonym) punktu środkowego

Ponadto sędzia ogłasza błąd jeśli:

  • zagrana piłka nie wyląduje we właściwym polu
  • serwując, nie trafisz rakietą w piłkę
  • zagrana piłka trafia w stały element kortu, znak słupka do singla lub słupki podtrzymujące siatkę, zanim wyląduje na korcie
  • zagrana piłka dotknie ciebie lub twojego partnera (w deblu) albo czegokolwiek, co ty lub partner macie na sobie lub co trzymacie

Jeśli popełnisz błąd serwisowy, masz prawo do drugiego podania. Jeśli popełnisz błąd przy drugim serwisie, przeciwnik zdobywa punkt.

Net

Sędzia ogłasza „net”, kiedy zagrana przez ciebie piłka uderzy w siatkę, zanim spadnie na kort, ale mimo to wyląduje we właściwym polu podania. Net może być ogłoszony, gdy zagrywasz piłkę, a przeciwnik nie jest gotowy do odbioru lub zdekoncentrowany, np. gdy piłka toczy się po korcie lub publiczność głośno krzyczy.
Po komendzie „net” punktacja nie ule zmianie. Net ogłoszony przy pierwszym serwisie daje prawo do dwóch kolejnych prób. Ogłoszony przy drugim podaniu, pozostawia do dyspozycji tylko jedną dodatkową próbę.

Zdobywanie punktów

Po podaniu gra sprowadza się do stosowania zagrań, które pozwalają zdobywać punkty (lub je tracić w razie popełnionego błędu)!

Oto sytuacje, po których zdobywasz punkty w tenisowym pojedynku:

  • przy pierwszym lub drugim podaniu serwujesz tak, że przeciwnik nie odbiera piłki (as serwisowy).
  • uderzasz piłkę w taki sposób, że na boisku przeciwnika odbije się dwa razy, zanim będzie on mógł uderzyć w nią rakietą
  • zmuszasz przeciwnika do popełnienia błędów po którym piłka uderza w siatkę albo ląduje poza kortem
  • gdy przeciwnik dwa razy z rzędu popełnia błąd przy podaniu (podwójny błąd serwisowy) jeśli przeciwnik uderza piłkę, zanim ta przejdzie nad siatką na jego stronę kortu

Utrata punktów

Niestety sytuacji, w których tracisz punkty, jest więcej niż tych, kiedy je zdobywasz:

  • piłka może odbić się od kortu tylko jeden raz. zanim zostanie odegrana i powróci na stronę rywala. Jeśli pozwolisz, by odbiła się dwa razy, natychmiast tracisz punkt
  • jeśli piłka będąca w grze uderza w stały element kortu lub inny obiekt poza liniami
  • jeśli zagrywasz wolejem zza linii głównej i nie trafiasz w kort przeciwnika. Unikaj zatem zagrań wolejem zza linii głównej (jeśli uderzysz z woleja i trafisz w kort rywala, piłka pozostaje w grze)
  • jeśli stoisz poza linią główną, sądząc, że był aut i dotkniesz piłki, zanim ta się odbije. Piłka zawsze musi najpierw odbić się od kortu, dopiero potem podejmowana jest decyzja, że jest „aut”
  • jeśli ty, wliczając w to rakietę albo cokolwiek, co masz na sobie lub trzymasz, dotknie któregokolwiek elementu siatki lub kortu przeciwnika w dowolnym momencie, gdy piłka jest w grze
  • jeśli nie jesteś w stanie odbić piłki, zanim przekroczy siatkę. Wyjątek stanowi sytuacja, kiedy pod dropszocie (skrócie) zagranym przez rywala piłka odbija się i powraca na jego stronę kortu. Masz wtedy prawo przełożyć rakietę nad siatką i zagrać piłkę, pod warunkiem jednak, że nie dotkniesz siatki
  • nie wolno nieść ani chwytać piłki rakietą lub dotykać jej więcej niż jeden raz. chyba że uderzysz piłkę dwukrotnie przy jednokrotnym zamachu rakietą:
  • piłka nie może dotknąć ciebie ani niczego, co masz na sobie lub trzymasz, oprócz rakiety -jeśli dotknie, tracisz punkt:
  • nie wolno rzucać rakietą w piłkę, żeby przeszła na stronę przeciwnika i nadal pozostała w grze – jeśli to zrobisz, tracisz punkt.

Istnieje też kilka mniej znanych możliwości utraty punktu, które mogą się zdarzyć, kiedy mecz jest rozgrywany w obecności sędziego:

  • nie wolno zmieniać kształtu rakiety w sposób celowy i istotny, kiedy mecz zostanie rozpoczęty, a piłka znajdzie się w grze:
  • nie wolno dekoncentrować przeciwnika, kiedy zagrywa piłkę, ani przeszkadzać mu w rozgrywaniu meczu w żaden inny sposób.

 

Istnieje kilka rodzajów uderzeń, które – choć pozornie mogą się wydawać niedozwolone – w rzeczywistości uznawane są za „prawidłowe”.

Piłka zostaje w grze:

  • jeśli dotknie siatki, słupka siatki/oznaczenia słupka boiska do gry pojedynczej, linki lub metalowego drutu i wyląduje w obrębie pola kortu
  • jeśli odbijesz ją poza słupkami siatki, powyżej albo poniżej górnej linii siatki, odbicie zostanie uznane za ważne, o ile piłka wyląduje w obrębie pola kortu
  • jeśli przechodzi poniżej linki naciągu siatki (między oznaczeniem słupka singla a przyległym słupkiem), nie dotykając żadnej części siatki i trafi w obręb pola kortu
  • jeśli po uderzeniu po twojej stronie rakieta przejdzie na drugą stronę siatki, nie dotykając jej, a piłka wyląduje w obrębie pola kortu
  • jeśli przeciwnik pozostawi na korcie inną piłkę, a ty trafisz w nią zagraną przez siebie piłką, grasz dalej, o ile przeciwnik odbije właściwą piłkę. Jeśli jednak w trakcie wymiany na twoją stronę kortu wtoczy się piłka z sąsiedniego boiska, punkt jest powtarzany

Punktacja

System punktacji w tenisie dla początkujących może się wydać nieco zagmatwany, ponieważ nie jest całkiem logiczny. Obecny system na liczenia punktów pochodzi od tenisa królewskiego, gdzie punkty nazywane teraz piętnaście, trzydzieści i czterdzieści oznaczały minuty na „zegarze z wynikami”.

Gemy (gry)

Na początku każdego gema stan punktów wynosi zero-zero (love-all). Punkty serwującego zawsze podawane są jako pierwsze.
Punktacja w standardowym gemie przedstawia się następująco:
bez punktów „zero” —    („love”)
pierwszy punkt —    „15″
drugi punkt    —    „30″
trzeci punkt    —    „40″
czwarty punkt —    „gem”
Naliczanie punktów komplikuje się, kiedy gracze zdobywają punkty na przemian i mają ich równą liczbę. Jeśli obaj zdobyli po „40″, osiągnęli „równowagę”. Jeśli wygrasz następny punkt, punktacja zmieni się, zyskasz „przewagę”’ Musisz wygrać kolejną piłkę, jeśli nie chcesz powrotu do równowagi. Gracz musi zdobyć dwa punkty z rzędu, żeby wygrać gema od stanu równowagi.
Rozważmy taki oto teoretyczny gem:
wygrywasz rzut monetą i wybierasz serwis:
zdobywasz pierwszy punkt, zatem na tablicy wyników mamy 15-0 (piętnaście-zero):
przegrywasz drugi punkt, punktacja zmienia się na 15-15 (po piętnaście):
zdobywasz kolejny punkt, zmiana na tablicy wyników 30-15 (trzydzieści-piętnaście):
zdobywasz kolejny punkt, punktacja zmienia się na 40-15 (czterdzieści-piętnaście):
zagrywasz asa serwisowego i wygrywasz tym sposobem całego gema.

Sety i mecze

Mecz tenisa składa się gemów, które z składają się na „sety”. Seta można wygrać na dwa sposoby, zależnie od jego rodzaju:

  • w secie „na przewagi” musisz wygrać w sumie 6 gemów, o ile masz nad rywalem co najmniej 2 gemy przewagi. W razie konieczności, set jest kontynuowany do chwili, kiedy osiągniesz nad przeciwnikiem 2 gemy przewagi. Dla przykładu końcowy wynik seta 8:6
  • w secie z tie-breakiem końcowa rozgrywka zaczyna się, kiedy ty i twój przeciwnik zdobywacie po sześć gemów. Ten wariant gry rozstrzyga o tym, kto zwycięży w secie.( W trakcie tie-breaka liczy się kolejno punkty: „zero”. „jeden”, „dwa”, „trzy” itp. Gracz, który jako pierwszy zdobędzie siedem punktów, z przewagą dwóch punktów nad przeciwnikiem, zostaje jednocześnie zwycięzcą gema i seta. Gracz, któremu przysługuje prawo podania serwuje (z prawej strony), walcząc o pierwszy punkt. W następnej kolejności przeciwnicy wykonują po dwa serwisy (zaczynając z lewej strony) w walce o kolejne dwa punkty, aż do zakończenia seta. Po każdych sześciu punktach zawodnicy zmieniają strony kortu. W latach 70. XX wieku wprowadzono tie-break, pomysł Jimmy’ego Van Allena, który miał skrócić zbyt długie sety.

Mecze rozgrywane są zazwyczaj do dwóch wygranych setów (zwycięża ten, który jako pierwszy wygra dwa sety), chociaż w turniejach Wielkiego Szlema mecze singlowe gra się do trzech wygranych setów. W niektórych meczach o zwycięstwie w każdym secie rozstrzyga tie-break, natomiast w innych finał jest rozgrywany tylko na przewagi.

PRZERWY W GRZE I ZMIANA STRON

Po zakończeniu pierwszego gema zawodnicy powinni przeprowadzić zmianę stron boiska, przechodząc na przeciwległe końce kortu. Zmiana stron kortu następuje po zakończeniu każdego nieparzystego gema.
Jeśli pierwszy set zakończył się rezultatem 6-4, zawodnicy zyskują prawo do dwuminutowej przerwy, z tym że muszą powrócić na te same strony kortu, po których grali, kończąc pierwszego seta. Maksymalna długość przerw między poszczególnymi punktami wynosi 20 sekund oraz 90 sekund po zmianie stron kortu. Jednakże po zakończeniu każdego pierwszego gema w secie oraz w trakcie tie-breaku, gra toczy się bez przerw, a zawodnicy zmieniają strony kortu bez odpoczynku. Gracze mogą robić przerwy na opatrzenie urazów.

System liczenia punktów w tenisie pozwala na przegranie bitwy (gema lub seta), ale nie wojny. W trakcie meczu zaczynasz starcie kilka razy.

Rozgrzewka

 

Rozgrzewka przygotowuje nas do intensywnego wysiłku. Głównym jej celem jest podniesienie temperatury ciała – rozgrzane mięśnie są bardziej wydajne. Zmniejsza się też ryzyko odniesienia kontuzji. Celem dobrej rozgrzewki jest również psychiczne przygotowanie się do wysiłku fizycznego.
Na rozgrzewanie mięśni przeznacz 10-15 minut. Zacznij od 5 minut biegu, skoków lub jazdy na rowerze, następnie przejdź do ćwiczeń rozciągających mięśnie i pracy nad koordynacją (młodsi gracze) oraz krótkiego bloku szybkościowego.

Podskoki

Jest to idealny sposób na podniesienie temperatury ciała. Podskakuj w miejscu przez pięć minut, zmieniając rodzaj podskoków. Idealnym narzędziem do tego typu ćwiczeń jest skakanka.

  • obie stopy w miejscu
  • stopy na przemian
  • podskoki do boku
  • podskoki do przodu i do tyłu
  • podskoki na prawej stopie, potem na lewej
  • podskoki z wysoko podniesionymi kolanami
  • skoki do boku nad linią kortu
  • podskoki do przodu i do tyłu nad linią kortu
Rozciąganie dynamiczne

Rozciąganie dynamiczne ćwicz, posuwając się w poprzek kortu. Urozmaicaj ćwiczenia, tak by pracowały ramiona, barki, tułów i nogi:

  • biegnij w poprzek kortu, wymachując ramionami do przodu. Następnie biegnij w przeciwnym kierunku wymachując ramionami do tyłu.
  • wykonaj podskoki do boku w poprzek kortu wymachując ramionami na krzyż, powtórz ćwiczenie w przeciwnym kierunku
  • wykonaj kroki na krzyż, przesuwając się w poprzek kortu i z powrotem
Wypady

W czasie gry w tenisa wiele razy występują wypady, rozgrzewka powinna więc objąć mięśni pachwiny:

  • wyprostuj plecy i unieś głowę
  • patrząc do przodu, unieś prawą nogę i wykonaj wypad do przodu, pilnując, by kolano nie wysunęło się przed palce stopy
  • unieś lewą nogę i zrób wypad do przodu
  • kontynuuj to ćwiczenie, przesuwając się w poprzek kortu, do tyłu oraz do przodu

Ćwiczenie to doskonali też równowagę.

Przygotowanie kondycyjne

Głównymi kryteriami jakimi kierujemy się przy opracowywaniu programu ćwiczeń powinny być następujące zasady:

  • progresja – zaczynaj od łatwych ćwiczeń i przechodź do trudniejszych
  • zasada odwrotności „to czego nie używasz zanika” – podniesienie sprawności wymaga długiego czasu, na utratę jej wystarczą dwa tygodnie
  • obciążenie – aby poprawić własną sprawność, musisz przeskoczyć na wyższy poziom niż dotychczasowy. Należy odpowiednio dostosować ćwiczenia, ich częstotliwość, intensywność oraz czas trwania do twoich potrzeb
  • zróżnicowanie – trening powinien sprawiać przyjemność i być urozmaicony, co pozwala utrzymać wysoki poziom zainteresowania i motywację
  • indywidualność – program ćwiczeń należy dopasować do twoich potrzeb
  • specyfika – twój program musi być dobrany do wymogów tenisa
  • szeroka gama ćwiczeń
Pachołki

Pachołki są doskonałym sposobem urozmaicenia ćwiczeń pracy nóg oraz ćwiczeń koordynacyjnych, zarówno dzieci, jak i dorosłych.

Ćwiczenia z drabinką koordynacyjną

To jeden z najlepszych sposobów poprawy pracy nóg, koordynacji, szybkości oraz zręczności, zalecany dla graczy w każdym wieku.

Ćwiczenia z płotkami
Użycie płotków do ćwiczeń ruchowych i pirometrycznych (rozwija prędkość i siłę) bywa jednocześnie zabawne i bardzo wyczerpujące!

Trening szybkościowy

Szybkość jest w tenisie ważnym elementem sprawności fizycznej. Wykonując ćwiczenia szybkościowe, zachowaj równowagę między wysiłkiem a odpoczynkiem – w stosunku 1:5. Przed powtórzeniem ćwiczeń zrób krótki odpoczynek. Celem treningu szybkościowego jest wykonanie ćwiczenia z maksymalnym wysiłkiem i uzyskanie największej szybkości.

Trening siłowy i kondycyjny

Piłka lekarska (rehabilitacyjna) nadaje się udo treningu siły i wytrzymałości. Taką piłka można ćwiczyć w młodym wieku, odpowiednio dobierając ciężar.

Trening siłowy

Ćwiczenia z ciężarkami umożliwiają rozpoczęcie podstawowego treningu siłowego: można ćwiczyć domu. Zaczynamy od ciężarków o wadze od 1 – 2kg, a potem stopniowo zwiększać ciężar w miarę zdobywania siły i tężyzny fizycznej.

Pliometria

Wiąże się z rozciąganiem grup mięśni, po których następuje gwałtowne, krótkotrwałe ich skurcze. Powoduje to wymuszony ruch i jest jednym z najlepszych sposobów zwiększania siły mięśni. Podskoki to podstawowe ćwiczenia pliometryczne, a podskoki podwójne są doskonałym sposobem treningu.

Stabilność tułowia

W tenisie ważne są mocne mięśnie brzucha, gdyż gwarantują stabilność tułowia gracza. „Piłka szwajcarska” lub stabilizująca jest używana w ćwiczeniu na siedząco z podnoszeniem jednej i drugiej nogi.

Sprawność fizyczna jest dziś istotną częścią tenisa, trening fizyczny może być ciężki i wyczerpujący, ale odpowiednio przeprowadzony może być przyjemny. Im gracz jest sprawniejszy, tym lepiej prezentuje się na korcie. O zwycięstwie lub porażce w meczu często rozstrzyga sprawność fizyczna. Ma korzystny wpływ na technikę gry, zwiększa siłę zagrywanych piłek oraz zmniejsza ryzyko kontuzji. Przede wszystkim jednak wysoki poziom sprawności fizycznej poprawia ogólny stan zdrowia oraz zapewnia dobre samopoczucie, pomaga więc czerpać radość z gry.